على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
2476
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
را ( لازم و متعدّى ) . و نيز غطرشة : تكبر كردن و بزرگ منشى نمودن . غطرفة ( qatrafat ) م . ع . بزرگ منشى كردن و عجب نمودن . غطروف ( qetravf ) ا . ع . جوان زيرك و دانا . غطروف ( qetravf ) و ( qotruf ) ا . ع . جوان نيكو صورت . غطريس ( qetris ) ا . ع . ستمگار و ظالم متكبر . ج : غطاريس . غطريف ( qetrif ) ا . ع . مهتر بزرگ . و جوانمرد سخى جوان . ج : غطارفة . و مگس . و چوزهء باز . و نيكو صورت . غطس ( qats ) م . ع . غطس فى الماء غطسا ( از باب ضرب ) : فرو برد در آب . و فرو رفت در آب ( لازم و متعدى ) . و غطس فى الاناء : به دهان خورد آب را . و غطس به اللجم : برد او را مرگ . غطش ( qatc ) م . ع . غطش الليل غطشا ( از باب ضرب ) تاريك شد شب . و غطش فلان غطشا و غطشانا : آهسته راه رفت فلان از جهة بيمارى و يا پيرى . غطش ( qotc ) ص . ع . ج . اغطش و غطشاء . غطش ( qatac ) ا . ع . سستى بينائى با ريزش اشك هميشه و يا بيشتر اوقات . غطش ( qatac ) م . ع . غطش غطشا ( از باب سمع ) : داراى غطش گرديد . غطشاء ( qatc ' ) ص . ع . مؤنث اغطش : زنى كه داراى غطش باشد . ج : غطش . و فلاة غطشاء : دشت كه در آن راه نباشد . غطشان ( qatac n ) م . ع . غطش غطشا و غطشانا . مر . غطش . غطشى ( qatc ) ص . ع . فلاة غطشى : دشتى كه در آن راه نباشد . غطغط ( qotqot ) ا . ع . مادهء از بچههاى گوسپند . ج : غطاغط . غطغطة ( qatqatat ) م . ع . غطغط البحر غطغطة : جوشيد موج دريا . و غطغطت القدر : خروشيد ديگ و سخت جوشيد . و غطغط النوم عليه : چيره گرديد خواب بر وى . و نيز غطغطة : حكايت كردن آوازى كه نزديك ببانگ سنگخوار باشد . غطف ( qataf ) ا . ع . فراخى زيست . و درازى پلك و دوتا شدگى آن . و افزونى موهاى ابرو . غطف ( qataf ) م . ع . غطف غطفا ( از باب سمع ) : فراخ زيست گرديد . غطفان ( qataf n ) ا . ع . نام گروهى از تازيان . غطل ( qatl ) م . ع . غطلت السماء غطلا ( از باب نصر ) : تو بر تو نشست تاريكى ابر . غطل ( qatal ) م . ع . غطلت الليل غطلا ( از باب سمع ) : برهم نشست تاريكى شب و مخلوط گرديد . غطلس ( qatallas ) ا . ع . گرگ . و ابو الغطلس : نيز گرگ . غطم ( qetamm ) ا . ع . درياى بزرگ بسيار آب . غطم ( qetamm ) ص . ع . جمع غطم : گروه بسيار . و مال غطم : مال بسيار . و جبل غطم : كوه بزرگ . و رجل غطم : مرد فراخ خوى كريم الاخلاق . غطم ( qatamm ) ا . ع . شير دفزك . غطماط ( qetm t ) ا . ع . موج پىدرپى آينده . غطمش ( qatammac ) ا . ع . سست بينائى . و سخت ستمگار درشت خوى . و شير بيشه . و ابو الغطمش : نام شاعرى . غطمشة ( qatmacat ) م . ع . غطمشه غطمشة : بستم گرفت آن را . غطمطة ( qatmatat ) ا . ع . اضطراب موج دريا . و جوشش ديگ . و خروش توجبه در رودبار . غطمطم ( qatamtam ) ا . ع . درياى بزرگ بسيار آب . غطمطيط ( qatamtit ) ص . ع . بحر غطمطيط : درياى بزرگ موج بسيار آب . غطمطيط ( qatamtit ) ا . ع . بانگ و آواز . غطو ( qatv ) و ( qotovv ) م . ع . غطا الليل غطوا و غطوا ( از باب نصر ) : تاريك شد شب . و غطا الماء و غيره : بلند گرديد آب و جز آن و افزون شد . و غطا الشيئ : پوشيد آن چيز را و فرو گرفت . غطوان ( qatav n ) ا . ع . انه لذو غطوان : او صاحب نعمت و داراى مال بسيار است . غطوس ( qatus ) ا . ع . بسيار پيش رو در سختى و جنگ . اقدامكنندهء در آنها . غطومط ( qatavmat ) ص . ع . بحر غطومط : درياى بزرگ موج بسيار آب . غطى ( qaty ) و ( qoty ) م . ع . غطى الشاب غطيا و غطيا ( از باب ضرب ) : پر از جوانى گرديد آن جوان . و غطت الناقة : رفت آن ماده شتر . و غطى الليل : تاريك شد شب . و غطى الليل فلانا : پوشانيد فلان را تاريكى شب . و غطى الشيئ عليه : فرو گرفت آن چيز مر او را و پوشيد وى را . و غطت الشجرة : باليد آن درخت و دراز و گسترده شاخ شد . غطير ( qetyarr ) و ( qotyarr ) ا . ع . كوتاه بالاى درشت اندام و نمايان . و پرگوشت ميانه قامت . غطيط ( qatit ) م . ع . غط غطا و غطيطا . مر . غط . غطيلة ( qatyalat ) م . ع . غطيل غطيلة : افزون و فراخ گرديد مال و حشم